“നീ എന്തിനാ മോളേ ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ അടിക്കുന്നത്? നമ്മൾ മൂന്നാളും മാത്രമല്ലേ ഇവിടെയുള്ളൂ… ഇതൊക്കെ ഒരു എക്സ്പീരിയൻസ് അല്ലേ?”
സൗമ്യയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് നിമിഷ ഒന്ന് ഞെട്ടി. അത്രയും നേരം താൻ കണ്ടുകൊണ്ടിരുന്ന തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരിയാണോ ഇത് സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല. ആ വാക്കുകളിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന അശ്ലീലം നിമിഷയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ആളിപ്പടരുന്ന കനലായി മാറി.
നിമിഷയും സൗമ്യയും കോളേജ് കാലം മുതൽക്കേ ഉറ്റ സുഹൃത്തുക്കളായിരുന്നു. ശാന്തസ്വഭാവക്കാരിയായ നിമിഷയും അല്പം വായാടിയായ സൗമ്യയും തമ്മിലുള്ള കെട്ടുറപ്പ് എല്ലാവർക്കും അത്ഭുതമായിരുന്നു. നിമിഷയ്ക്ക് സൗമ്യ വെറുമൊരു കൂട്ടുകാരിയല്ല, സ്വന്തം സഹോദരിയെപ്പോലെയായിരുന്നു.പഠനം കഴിഞ്ഞു രണ്ടുപേരും രണ്ട് നഗരങ്ങളിൽ ജോലിക്ക് ചേർന്നപ്പോഴും ആ ബന്ധത്തിന് ഒരു കുറവും സംഭവിച്ചില്ല.
എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ ആറുമാസമായി സൗമ്യയിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ നിമിഷ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. അവൾ പ്രണയത്തിലായിരുന്നു. വിക്രം എന്ന യുവാവുമായി. തുടക്കത്തിൽ സൗമ്യയുടെ സന്തോഷത്തിൽ അവളും പങ്കുചേർന്നു. എന്നാൽ വിക്രമിനെ പരിചയപ്പെട്ട നിമിഷം മുതൽ അവളുടെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത വിത്തിട്ടിരുന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തരത്തിലുള്ള ആർത്തിയും സംസാരത്തിൽ എപ്പോഴും ലൈംഗികച്ചുവയുള്ള തമാശകളുമായിരുന്നു.
സൗമ്യ ഇത് കാണുന്നില്ലേ എന്ന് അവിൾ പലപ്പോഴും ആലോചിച്ചു. പക്ഷേ പ്രണയത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ സൗമ്യ അവനെ ഒരു ദൈവത്തെപ്പോലെയാണ് കണ്ടിരുന്നത്.
വിക്രമിന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ എവിടെയോ ഒരു കപടതയുണ്ടെന്ന് നിമിഷയ്ക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി. അവൻ എപ്പോഴും സംസാരിക്കുന്നത് ലൈംഗികച്ചുവയുള്ള ദ്വയാർത്ഥ പ്രയോഗങ്ങളിലൂടെയായിരുന്നു. “നിമിഷയുടെ ആ കണ്ണ് കണ്ടോ വിക്രം, എന്ത് ഐശ്വര്യമാണല്ലേ?” എന്ന് സൗമ്യ ചോദിക്കുമ്പോൾ, “കണ്ണ് മാത്രമല്ലല്ലോ മോളെ, ബാക്കിയുള്ളതും കൊള്ളാം” എന്ന വിക്രമിന്റെ മറുപടിയും അതിന് അവൾ നൽകുന്ന അശ്ലീലച്ചിരിയും നിമിഷയെ അസ്വസ്ഥയാക്കിയിരുന്നു.
വിക്രം ഒരു മയക്കുമരുന്നിന് അടിമയാകുന്നത് പോലെ ലൈംഗികതയ്ക്ക് അടിമയായിരുന്നു. അവന്റെ ഫോണിലെ സെർച്ച് ഹിസ്റ്ററിയും അവൻ സംസാരിക്കുന്ന രീതിയും എല്ലാം വിരൽ ചൂണ്ടിയത് അവന്റെ ഈ വൈകൃതത്തിലേക്കായിരുന്നു. സൗമ്യയെ അവൻ തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ തീർക്കാനുള്ള ഒരു ഉപകരണം മാത്രമായാണ് കണ്ടിരുന്നത്. ക്രമേണ, സൗമ്യയും അവന്റെ ഈ വികലമായ ചിന്താഗതികൾക്ക് അടിപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ പാർക്കിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ വിക്രം നിമിഷയോട് ചോദിച്ചു, “നിമിഷയ്ക്ക് ബോയ്ഫ്രണ്ട്സ് ആരുമില്ലേ? ഈ പ്രായത്തിൽ ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ പോരാ. ലൈഫ് ഒന്ന് കളർഫുൾ ആക്കണ്ടേ?”
നിമിഷ ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു, “എന്റെ ജീവിതം എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് പോലെ ജീവിക്കാൻ എനിക്കറിയാം വിക്രം. അതിന് വേറെ ആരുടെയും ഉപദേശം വേണ്ട.”
അന്ന് അവന്റെ മുഖത്ത് മിന്നിമറഞ്ഞ ആ ദേഷ്യം നിമിഷ ശ്രദ്ധിച്ചു.
വിക്രമിന്റെ അടുത്ത ലക്ഷ്യം നിമിഷയായിരുന്നു. സൗമ്യയുടെ മനോഹരമായ ശരീരത്തേക്കാൾ അവന് ആകർഷണം തോന്നിയത് നിമിഷയുടെ ഗൗരവവും കുലീനതയുമായിരുന്നു. അതിനെ തകർക്കുന്നതിലൂടെ കിട്ടുന്ന ഒരുതരം വികൃതമായ ആനന്ദമായിരുന്നു അവന്റെ ലക്ഷ്യം. അവൻ മെല്ലെ സൗമ്യയുടെ മനസ്സിൽ വിഷം കലർത്തി തുടങ്ങി. “നിന്റെ ഫ്രണ്ട് നിമിഷ നല്ല അഹങ്കാരിയാണല്ലേ? അവളെ ഒന്ന് മെരുക്കിയെടുക്കണം,” അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സൗമ്യയോട് പറഞ്ഞു.
ആദ്യം സൗമ്യ എതിർത്തുവെങ്കിലും, അവൻ തന്റെ വൈകാരികമായ ബ്ലാക്ക്മെയിലിംഗിലൂടെ അവളെ വരുതിയിലാക്കി. “നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ എനിക്ക് വേണ്ടി ഇത് ചെയ്യണം,” എന്ന അവന്റെ വാക്കിന് മുന്നിൽ അവൾക്ക് കീഴടങ്ങേണ്ടി വന്നു.
അടുത്ത ശനിയാഴ്ച വൈകുന്നേരം നിമിഷയെ അവർ ഒരു വിരുന്നിനായി ക്ഷണിച്ചു. നഗരത്തിന് പുറത്തുള്ള വിക്രമിന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ ഒരു റിസോർട്ടിലായിരുന്നു ഒത്തുചേരൽ. തന്റെ ഉറ്റ സുഹൃത്തിന്റെ ക്ഷണം നിമിഷയ്ക്ക് നിരസിക്കാനായില്ല.
റിസോർട്ടിലെത്തിയ അവൾക്ക് അവിടെയുള്ള അന്തരീക്ഷം അത്ര സുഖകരമായി തോന്നിയില്ല. ആളൊഴിഞ്ഞ ആ പ്രദേശം ഒരു വിജനമായ തുരുത്ത് പോലെ തോപ്പിച്ചു. രാത്രിയായപ്പോൾ മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ വിക്രം കൂടുതൽ മോശമായി പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി. സൗമ്യയാകട്ടെ, അവനെ തടയുന്നതിന് പകരം അവനെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
“നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്? നമ്മൾ മൂന്നാളും മാത്രമല്ലേ ഇവിടെയുള്ളൂ… നമുക്ക് കുറച്ചു എൻജോയ് ചെയ്തൂടെ?”സൗമ്യ പറഞ്ഞു.
നിമിഷയുടെ ഉള്ളിൽ അപായമണി മുഴങ്ങി. അവൾക്ക് കാര്യം ഏകദേശം മനസ്സിലായി. തന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൂട്ടുകാരി തന്നെ ഒരു കെണിയിലേക്ക് തള്ളിവിടാൻ നോക്കുകയാണ്. വിക്രം മെല്ലെ നിമിഷയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വേട്ടക്കാരന്റെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു.
“സൗമ്യ, നീ എന്താണ് ഈ പറയുന്നത് എന്ന് നിനക്ക് ബോധ്യമുണ്ടോ?” അവൾ കടുത്ത സ്വരത്തിൽ ചോദിച്ചു.
സൗമ്യ ഒന്ന് പതറി, പക്ഷേ വിക്രമിന്റെ നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു, “നിമിഷ, ഇതൊക്കെ ഇന്നത്തെ കാലത്ത് കോമൺ ആണ്. നീ എന്തിനാ ഇത്ര വലിയ കാര്യം ആക്കുന്നത്?”
വിക്രം മെല്ലെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. അവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ അവൻ ഓരോന്നായി അഴിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. “നിമിഷയ്ക്ക് അറിയില്ലേ, നിന്നെ ആദ്യമായി കണ്ടപ്പോൾ തൊട്ട് എനിക്ക് തോന്നിയ ആഗ്രഹമാണിത്. ഇവൾക്കും ഇതിൽ എതിർപ്പില്ല. അല്ലേടി?”
സൗമ്യ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വിക്രമിന്റെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു. “പിന്നല്ലാതെ, നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ എന്തും ചെയ്യില്ലേ വിക്രം. നിമിഷാ, നീ ഒന്ന് സഹകരിക്കൂ. ഇതൊക്കെ കഴിഞ്ഞാൽ നമ്മൾ പഴയത് പോലെ തന്നെയായിരിക്കും.”
വിക്രം നിമിഷയുടെ തോളിൽ കൈ വെക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. പെട്ടെന്ന് അവൾ അവന്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റി. അവളുടെ ഉള്ളിലെ ഭയം ദേഷ്യത്തിന് വഴിമാറി. അവൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചു. ഇവിടെ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടണം, കൂടെ ഈ രണ്ടുപേർക്കും അർഹിക്കുന്ന മറുപടി നൽകണം.
“നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും വിചാരിച്ചോ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഈ വൃത്തികെട്ട കളികൾക്ക് കൂട്ടുനിൽക്കുമെന്ന്?” അവളുടെ ശബ്ദം ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി.
വിക്രം പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. “നിനക്ക് ഇവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ല മോളേ. ഫോണിന് റേഞ്ച് ഇല്ല, പുറത്ത് ആരുമില്ല.”
നിമിഷ തന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ കുപ്പി പെപ്പർ സ്പ്രേ എടുത്തു. അവൾ അത് എപ്പോഴും കരുതാറുണ്ട്. അവൾ അത് അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ചീറ്റി. അവൻ വേദനകൊണ്ട് നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് തറയിൽ വീണു.
സൗമ്യ പകച്ചുപോയി. അവൾ നിമിഷയുടെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ ആഞ്ഞെങ്കിലും നിമിഷയുടെ നോട്ടം അവളെ തളർത്തി.
“നീ എന്റെ കൂട്ടുകാരിയാണെന്ന് പറയാൻ പോലും എനിക്ക് ലജ്ജ തോന്നുന്നു സൗമ്യ,” അവൾ വിതുമ്പലോടെ പറഞ്ഞു. “ഒരു പുരുഷന്റെ ലൈംഗിക വൈകൃതങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി സ്വന്തം സുഹൃത്തിനെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു? നീ സ്നേഹമെന്ന് വിളിക്കുന്നത് അടിമത്തമാണ്. ഇവൻ നിന്നെയും നശിപ്പിക്കും.”
“സൗമ്യ, നീ ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ ഇവൻ നിന്നെയും എന്നെയും ഒരുപോലെ കാണുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്ന്? അവന് നമ്മൾ മനുഷ്യരല്ല, വെറും മാംസക്കഷ്ണങ്ങൾ മാത്രമാണ്.”
“പക്ഷേ നിമി… അവൻ എന്നെ ഒരുപാട് സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് വേണ്ടതെല്ലാം അവൻ വാങ്ങിത്തരുന്നുണ്ട്.”
“നീ നിന്നെത്തന്നെ വിൽക്കുകയാണ് സൗമ്യ. നിന്റെ ആത്മാവിനെ നീ അവന് പണയം വെച്ചു. പക്ഷേ എന്റെ ആത്മാവിനെ തൊടാൻ നിനക്കോ നിന്റെ ഈ മൃഗത്തിനോ കഴിയില്ല.”
നിമിഷ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾ അവിടെ പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്ന തന്റെ കാറിൽ കയറി. പോകുന്നതിന് മുൻപ് അവൾ ജനലിലൂടെ അവരെ നോക്കി ഉറക്കെ പറഞ്ഞു:
“വിക്രം, നിന്റെ ഈ അസുഖത്തിന് ചികിത്സ ആവശ്യമാണ്. പോലീസിൽ പരാതിപ്പെടാതിരിക്കുന്നത് സൗമ്യയെ ഓർത്തല്ല, എന്റെ മാതാപിതാക്കളെ ഓർത്താണ്. പക്ഷേ ഇനിയൊരുവട്ടം എന്റെ നിഴൽ പോലും നിന്റെ മുന്നിൽ ഉണ്ടാകില്ല. സൗമ്യ, നമ്മുടെ സൗഹൃദം ഇവിടെ തീർന്നു. നീ തിരഞ്ഞെടുത്ത ഈ വഴിയിൽ നീ തനിച്ചായിരിക്കും.”
കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്ത് അവൾ ആ വിജനമായ പാതയിലൂടെ വേഗത്തിൽ ഓടിച്ചു പോയി. കണ്ണാടിയിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ അകലെ ആ റിസോർട്ടിലെ വെളിച്ചം അണയുന്നത് അവൾ കണ്ടു. ഒരു വലിയ ഭാരത്തിൽ നിന്ന് മോചിതയായ ആശ്വാസത്തോടെ അവൾ പുതിയൊരു പുലരിയിലേക്ക് വണ്ടി ഓടിച്ചു.
ചില ബന്ധങ്ങൾ മുറിച്ചുമാറ്റുന്നതാണ് നല്ലതെന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി. സ്നേഹം എന്നത് പരസ്പര ബഹുമാനമാണ്, അല്ലാതെ മറ്റൊരാളുടെ വൈകൃതങ്ങൾക്ക് ഇരയാകലോ കൂട്ടുനിൽക്കലോ അല്ല. സൗമ്യയും വിക്രവും തങ്ങളുടെ തെറ്റായ ലോകത്ത് ഒറ്റപ്പെട്ടു. നിമിഷയാകട്ടെ, ആ ചതിയുടെ പാഠം ഉൾക്കൊണ്ട് കൂടുതൽ കരുത്തായി തന്റെ ജീവിതം മുന്നോട്ട് നയിച്ചു.
ആമി