ശൂന്യതയുടെ ശേഷിപ്പുകൾ ………………………………………… പടി കടന്നു മുറ്റത്തേയ്ക്ക് കടന്നപ്പോൾ രജനി ഒന്ന് നിന്നു. അകത്തു നിന്ന് മോളേ എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഓടി വരാറുള്ള അമ്മയുടെ ചിത്രം ഒരു നിമിഷം മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നീറി. അമ്മ തങ്ങളെ…
എൻ്റെ ശരീരം കൊണ്ട് എനിക്ക് ഇല്ലാത്ത പ്രശ്നങ്ങളാണ് കാണുന്നവർക്ക്.
” അമ്മേ ദേ ഈ ആലോചന എങ്കിലും നടന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാനൊരു തീരുമാനമെടുക്കും… കാലം കുറെയായി ഈ ഒരു കാരണം പറഞ്ഞു വരുന്ന ആലോചനയെല്ലാം മുടങ്ങുന്നു… ” മഹേഷ് അമർഷത്തോടെ പറഞ്ഞു… അച്ഛനും അമ്മയും അവനെ നോക്കി ഇരിപ്പുണ്ട്. ”…
ച്ഛീ കൈയെടുക്കടൊ… തൊട്ട് പോകരുത് എന്നെ
“അമ്മൂ. ഒന്ന് പതിയെ പോടി.” ഇന്ദിര അവൾക്ക് പിന്നാലെ ഓടി. ” എന്താടി..” അമ്മു ചോദിച്ചു. ” അത്… അമ്പാട്ടെ കൃഷ്ണനുണ്ണി വന്നല്ലൊ നീ അറിഞ്ഞില്ലേ… ” ഇന്ദിര പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൾ സംശയത്തോടെ നോക്കി. …
പറ്റിപ്പോടെയോ. എന്നോട് ക്ഷമിക്ക് നീ.. മനസ്സ് കൈ വിട്ടു പോയി പക്ഷെ ഇപ്പോ എന്റെ തെറ്റ് ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നു. ഇനി ആവർത്തിക്കില്ല..
“മോളെ.. അച്ഛൻ നിന്നെ ഒന്നിനും നിർബന്ധിക്കില്ല.. തീരുമാനം നിന്റെയാണ്. ഒരിക്കൽ എന്റെ ഇഷ്ടത്തിന് നീ സമ്മതം മൂളി. അത് വഴി നിനക്ക് ഉണ്ടായ വിഷമം എന്താണെന്ന് ഞാൻ ഇപ്പോൾ മനസിലാക്കുന്നു ” മാധവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മൗനമായി അയാളെ ഒന്ന് നോക്കി…
ഞാൻ ഇങ്ങനെയാടി… പറ്റുമെങ്കിൽ സഹിച്ച മതി
നഗ്നമായ ശരീരം ബെഡ് ഷീറ്റ് കൊണ്ട് വാരി പുതച്ചവൾ വേച്ചു വേച്ചു ജാലകത്തിന് അരികിലേക്ക് നടന്നു. ചില്ല് ഗ്ലാസിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച മഞ്ഞു തുള്ളികളിൽ കൈകൾ കൊണ്ട് പോറി പുലരി വെട്ടം വീഴുന്ന വഴിത്താരയിൽ നോക്കി ഗായത്രി നിശ്ചലം നിന്നു. അവളുടെ മിഴികളിൽ…
ആ സൗന്ദര്യം കണ്ട് മോഹിച്ച അന്നാട്ടിലെ പണക്കാരനായ ഗിരീഷിനും അവളെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പൂതി തോന്നി.
“നിന്റെ കല്യാണം നടന്നാൽ നമ്മളെല്ലാരും രക്ഷപ്പെടും. നീ എതിരൊന്നും പറയരുത്. അച്ഛനവർക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തുപോയി. അതുകൊണ്ട് മോളീ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിക്കണം.” ആരതിയുടെ കൈകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് അപേക്ഷ പോലെ ശാരദ പറഞ്ഞു. “എന്നോടൊരു വാക്ക് ചോദിക്കാതെ അച്ഛൻ സ്വന്തമായി അങ്ങ്…
നിന്റെ ഭാര്യയ്ക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങിയതാണെന്ന് അതിൽ എഴുതി ഒട്ടിച്ചിട്ടൊന്നും ഇല്ലല്ലോ സുധീഷേ
“ഇതെന്താടാ.. നീയാ തുണിക്കട മുഴുവൻ നിന്റെ ഭാര്യയ്ക്കായ് മേടിച്ചോണ്ട് വന്നോ…? കയ്യിലിരുന്ന ടെക്സ്റ്റൈൽ കവർ വൈകുന്നേരം ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്നു നിമ്മിയെ ഏല്പ്പിക്കും നേരം ദേഷ്യം കലർന്ന സ്വരത്തിൽ അമ്മയുടെ ചോദ്യം വന്നതും സുധീഷ് പതർച്ചയോടെ നിമ്മിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…
ഇങ്ങോട്ടുള്ള വഴി മറന്നുവോ മോനെ എത്ത നാളായി നിന്നെ കണ്ടിട്ട്.
കഥ – അന്തിമാനം ബിന്ദു കോട്ടയം കുറച്ചു ദൂരെയുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് യാ്രതക്കാരുമായി ഓട്ടം പോയി മടങ്ങി വരുക യായിരുന്നു അനില്. രാതി ഏറെ വൈകിയിരുന്നു. വീടിനടുത്തു ഇടവഴിയിലേക്ക് ഓട്ടോറിക്ഷ തിരിച്ചപ്പോള് വഴിയരികില് ആരോ കിടക്കുന്നു. അനില് ഓട്ടോ നിര്ത്തി…
നിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ കേട്ടപ്പോ ചോദിക്കണം ന്ന് തോന്നി
“ചേട്ടാ.. എന്റെ ഹസ്ബൻഡിനു ഒരു ജോലി എവിടേലും ശെരിയാക്കാമോ.. ” രാത്രി ഒൻപത് മണി കഴിയവേ വാട്ട്സാപ്പിൽ വന്ന ആതിരയുടെ ആ മെസേജ് കണ്ട് ജീവൻ ബെഡിൽ നിന്നും ചാടി എഴുന്നേറ്റു. ” ജോലിയോ.. എന്ത് ജോലി.. ഹസ്ബൻഡ്…
നിങ്ങളൊട് പറയാൻ എനിക്ക് വയ്യ… ” ഭാമി കൈ പിണച്ചു കെട്ടി മാറിയിരുന്നു.
അമ്മ “നിങ്ങള് എന്ത് മനുഷ്യനാണ് മൗലിയേട്ടാ… ” ഭാമി അവനോടു ചോദിച്ചു.. അവൻ്റെ മറുപടി ഒരു പുഞ്ചിരിയാണ്… “ഹാ വന്നല്ലൊ ഹോൾമാർക്ക് പുഞ്ചിരി.. എന്ത് പറഞ്ഞാലും ഇങ്ങനെ ചിരിച്ചിരുന്നോണം കേട്ടോ… ” അവൾ പറഞ്ഞ് തീരുമ്പോഴേക്കും അവൻ…